Sell - Buy-Back (SBB) i Buy-Sell-Back (BSB) - odpowiedniki REPO na rynku kasowym, z pewnymi modyfikacjami dotyczącymi umów (M.Mianowska 2013, s. 49-51) Sens prawny REPO Sens prawny transakcji REPO można sprowadzić do przeniesienia na określony czas tytułu własności na kupującego, a tym samym uprawnień do obrotu zakupionych papierów Tłumaczenia w kontekście hasła "Rozliczenie transakcji jest" z polskiego na angielski od Reverso Context: Rozliczenie transakcji jest przeprowadzane przez Vertis w celu zagwarantowania bezpieczeństwa dla wszystkich kupujących i dla sprzedającego. Akcja na giełdzie – wszystko, co musisz wiedzieć. Wartość akcji na giełdzie zmienia się pod wpływem szeregu czynników. Na początku akcje dostępne są w tak zwanej cenie emisyjnej, która nie może być niższa niż nominalna wartość akcji. Na rynku wtórnym ustala się jednak rzeczywista cena akcji. Pojęcie transakcji w rozumieniu limitu transakcji gotówkowych. Transakcje na kwoty od 15 000 zł zawarte od 1 stycznia 2017 r. muszą być opłacone za pośrednictwem rachunku płatniczego., w przypadku zapłaty gotówkowej przedsiębiorca traci możliwość rozliczenia kosztu w prowadzonej przez siebie działalności. Nie jesteś klientem Alior Banku. Założenie rachunku maklerskiego składa się z 2 kroków: Krok 1. Zostań naszym Klientem. Kliknij „Podpisz umowę” i podaj swoje dane osobowe, Wykonaj przelew potwierdzający, Otrzymasz potwierdzenie zawarcia Umowy o świadczenie usług drogą elektroniczną. Krok 2. Załóż rachunek maklerski. Tłumaczenia w kontekście hasła "Dwudniowy kontrakt na rynku kasowym" z polskiego na angielski od Reverso Context: Dwudniowy kontrakt na rynku kasowym nie jest instrumentem finansowym w rozumieniu unijnych przepisów dotyczących rynków finansowych, natomiast pięciodniowe kontrakty terminowe typu future są instrumentami finansowymi w rozumieniu unijnych przepisów dotyczących rynków . Jak prawidłowo ewidencjonować pobranie i rozliczanie środków z karty kredytowej firmy (pełna księgowość)? rada Ewidencja transakcji firmową kartą płatniczą przebiega według zasad określonych dla innych rozliczeń bezgotówkowych. W celu zachowania kontroli nad wydatkowanymi pieniędzmi z kart płatniczych zalecane jest stosowanie konta „Środki pieniężne w drodze”. Szczegóły - w uzasadnieniu. uzasadnienie Karty płatnicze są jedną z form rozliczeń bezgotówkowych z bankiem. Prawo bankowe (art. 4 ust. 1 pkt 4) określa kartę płatniczą jako: kartę identyfikującą wydawcę i upoważnionego posiadacza, uprawniającą do wypłaty gotówki lub dokonywania zapłaty, a w przypadku karty wydanej przez bank lub instytucję ustawowo upoważnioną do udzielania kredytu - także do dokonywania wypłaty gotówki lub zapłaty z wykorzystaniem kredytu. Zasady wydawania i używania kart płatniczych zostały określone w ustawie z 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych. Typowe operacje związane z transakcjami z użyciem kart płatniczych to: l wypłata gotówki z bankomatu, l zapłata za towary i usługi. Ewidencja w księgach rachunkowych transakcji z użyciem karty płatniczej odbywa się według zasad określonych dla innych rozliczeń bezgotówkowych. W celu zachowania kontroli płatności dokonywanych z użyciem kart płatniczych zalecane jest stosowanie konta „Środki pieniężne w drodze”, w ramach którego można wyodrębnić konta analityczne odpowiadające każdej z wykorzystywanych kart. Pozwala to wychwycić zdarzające się rozbieżności między obciążeniem rachunku bankowego a np. dokonaną zapłatą za fakturę (lub kwotą pieniędzy przekazanych do kasy jednostki). Innym rozwiązaniem może być wyodrębnienie konta syntetycznego (o numerze np. 158) „Karty płatnicze”, działającego jak konto środków pieniężnych w drodze. W tym przypadku funkcjonowanie tego konta i sposób rozliczania płatności dokonywanych kartami płatniczymi należy opisać w zakładowym planie kont. PRZYKŁAD (wypłata gotówki z bankomatu) W maju 2007 r. jednostka pobrała z bankomatu do kasy gotówkę w kwocie 5000 zł. Prowizja z tego tytułu - na podstawie wyciągu bankowego - wyniosła 50 zł. Ewidencja księgowa 1. Pobranie gotówki z bankomatu i przyjęcie do kasy firmy na podstawie dowodu wpłaty KP Wn konto 100 „Kasa” 5000 zł Ma konto 159 „Środki pieniężne w drodze” 5000 zł 2. WB - obciążenie rachunku bankowego kwotą pobranej gotówki na podstawie wyciągu bankowego Wn konto 159 „Środki pieniężne w drodze” 5000 zł Ma konto 131 „Bieżący rachunek bankowy” 5000 zł 3. WB - prowizja pobrana od operacji związanych z wypłatą gotówki Wn konto 402 „Usługi obce” lub konto zespołu 5 50 zł Ma konto 131 „Bieżący rachunek bankowy” 50 zł Kliknij aby zobaczyć ilustrację. PRZYKŁAD (zobowiązania regulowane kartą płatniczą) Jednostka zakupiła na potrzeby prowadzonej działalności materiały biurowe. Zobowiązanie uregulowano kartą płatniczą. Faktura dokumentująca zakup materiałów zawierała następujące dane: a) kwota netto 1000 zł b) naliczony podatek VAT 220 zł c) łączna kwota zobowiązania 1220 zł Ewidencja księgowa 1. Faktura VAT dokumentująca zakup materiałów biurowych a) wartość zakupu w cenie netto Wn konto 301 „Rozliczenie zakupu materiałów” 1000 zł b) VAT naliczony podlegający odliczeniu Wn konto 221 „Rozliczenie podatku VAT naliczonego” 220 zł c) łączna kwota zobowiązania Ma konto 202 „Rozrachunki z dostawcami” 1220 zł 2. Zaliczenie wydatków poniesionych na zakup materiałów biurowych w ciężar kosztów działalności operacyjnej jednostki Wn konto 401 „Zużycie materiałów i energii” 1000 zł Ma konto 301 „Rozliczenie zakupu materiałów” 1000 zł 3. WB - obciążenie rachunku bieżącego jednostki zapłatą za materiały biurowe dokonaną kartą płatniczą Wn konto 202 „Rozrachunki z dostawcami” 1220 zł Ma konto 131 „Bieżący rachunek bankowy” 1220 zł Kliknij aby zobaczyć ilustrację. Podstawa prawna l art. 2 ust. 7 ustawy z 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych - Nr 169, poz. 1385; z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 l art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - z 2002 r. Nr 72, poz. 665; z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 Anna Kędziora księgowa, konsultant podatkowy Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Jan Mazurek włącz 22 listopad 2008. Opublikowano w Inwestycje Na rozwiniętych rynkach giełdy towarowe są miejscem koncentracji podaży i popytu na różne towary. Nowoczesne giełdy są miejscem obrotu nie tylko towarów lecz również instrumentów pochodnych na te towary - kontrakty terminowe i opcje. Kontrakt terminowy Celem przedstawionych sposobów inwestowania będzie osiągnięcie zysku na różnicach cen kupna i sprzedaży, co jest określane pojęciem – spekulacja. Kontrakt terminowy jest standaryzowaną umową między dwoma stronami - kupującym i sprzedającym, dotyczącą kupna lub sprzedaży określonych aktywów w określonym czasie w przyszłości po określonej cenie. Przez pojęcie otwarcia pozycji rozumie się kupno lub sprzedaż kontraktu. Zajęcie pozycji długiej oznacza kupno kontraktu, pozycji krótkiej – sprzedaż kontraktu. Kupujący kontrakt (pozycja długa) – ma obowiązek kupić aktywa określone w specyfikacji kontraktu, natomiast sprzedający kontrakt (pozycja krótka) – ma obowiązek sprzedać aktywa określone w specyfikacji kontraktu. Cechą kontraktu futures w przeciwieństwie do kontraktów forward jest to, że warunki kontraktu są wystandaryzowane. Dotyczy to: rodzaju i jakości towaru, wielkości kontraktu, terminu wykonania kontraktu, miejsca dostawy oraz sposób jej rozliczenia. Instrumentem bazowym mogą być różne towary będące przedmiotem obrotu na rynku kasowym, jak surowce (ropa, gaz), metale (złoto, platyna, srebro, pallad, miedź), waluty, energia, płody rolne (soja, pszenica, kawa, mleko, mięso), miary ekonomiczne (stopy procentowe, indeksy giełdowe). Aktywami bazowymi mogą być także inne miary lub wartości, np. pogoda mierzona temperaturą powietrza. Ten czynnik, na pierwszy rzut oka nie przystający do rynku finansowego, jest niezwykle istotny dla funkcjonowania gospodarki, gdyż wywiera znaczący wpływ na różne jej dziedziny, jak wielkość plonów rolnych, obroty firm turystycznych, ubezpieczeniowych, czy budowlanych. Szacuje się, że około 20% amerykańskiej gospodarki jest bezpośrednio uzależnione od kaprysów motorem rozwoju Na skutek wprowadzenia standaryzacji kontraktów ułatwiono inwestorom zawieranie transakcji na dużą skalę, co przyczyniło się do dynamicznego wzrostu obrotu giełdowego tymi instrumentami. Zabezpieczenie rozliczenia transakcji jest obowiązkowe i jest nim depozyt zabezpieczający złożony w izbie rozrachunkowej. Rozliczenia otwartych pozycji odbywają się po każdej sesji i mają wyłącznie charakter finansowy. Ostateczne rozliczenie następuje po zamknięciu pozycji. Inwestor może utrzymać pozycję w kontrakcie do dnia wygaśnięcia kontraktu, może też zamknąć ją poprzez zawarcie transakcji odwrotnej do transakcji pierwotnej, tzn. pozycja długa jest zamykana przez sprzedaż kontraktu, natomiast pozycja krótka - poprzez kupno kontraktu. Specyfiką zdecydowanej większości transakcji na instrumentach pochodnych typu futures jest to, że ich celem nie jest efektywna dostawa towarów, lecz są one zawierane przez inwestorów celu wykorzystania pozytywnych z ich punktu widzenia wahań cen instrumentów giełdowych (transakcje spekulacyjne, w tym także z wykorzystaniem spread’ów), zabezpieczenia się przed negatywnymi skutkami wahań cen towarów giełdowych (hedging), bądź transakcje arbitrażowe w celu wykorzystania różnicy cen między rynkiem terminowym i kasowym. Przedmiotem dzisiejszego artykułu będzie analiza transakcji spekulacyjnych z wykorzystaniem kontraktów terminowych na płody rolne oraz obligacje. Rynek terminowy umożliwia osobom, które chcą zarządzać ryzykiem pozycji na rynku kasowym (np. w walucie) stosowanie strategii zabezpieczających. Operacje takie nie byłyby możliwe bez aktywnych spekulantów, chcących przejąć to ryzyko w zamian za szansę otrzymania w przyszłości premii w postaci wzrostu wartości posiadanej pozycji. To właśnie te dwie grupy uczestników rynku w zdecydowanej większości zapewniają płynność i wysokie obroty giełd terminowy i gospodarka Z punktu widzenia gospodarki towarowy rynek terminowy odgrywa bardzo wiele pożytecznych funkcji, do których w pierwszej kolejności należy zaliczyć: a) ujawnianie cen, b) stabilizowanie cen c) zwiększenie płynności obrotu towarowego, d) przenoszenie ryzyka. Spekulacja, czyli zarabianie na różnicach Najprostszą odmianą spekulacji na tych kontraktach, związanych ze stopą procentową może być zajęcie odpowiedniej pozycji w kontrakcie na obligacje oraz zamknięcie jej po kursie bardziej korzystnym – przynoszącym zysk. Przykład: Kontrakt na 5-letnie obligacje FPS5Z5 o wartości nominalnej PLN. Kurs otwarcia pozycji w kontraktach ( 101,78 Kursy zamknięcia pozycji w kontraktach ( 102,70 Pozycja długa Zysk (+0,92%), tj. 0,92% = 920 PLN Pozycja krótka Strata (- 0,92%), tj. - 0,92% = - 920 PLN Źródło: Notowania Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie przewidzenie kursu kontraktu, w tym przypadku zajęcie długiej pozycji, dało inwestorowi znaczny zysk. Przyjmując, że depozyt zabezpieczający, wniesiony przez inwestora wyniósł PLN, zwrot z pozycji długiej w kontrakcie wygasającym w grudniu 2005 r. wyniósł 46%. Jednak inwestor, którego oczekiwania rynkowe okazały się nietrafne poniósł stratę równą nominalnie zyskom inwestora zajmującego długą pozycję. Wyrafinowana spekulacja Wadą przedstawionej wyżej transakcji spekulacyjnej była pełna ekspozycja na ryzyko. Dla inwestorów posiadających większą awersję na ryzyko polecałbym strategie mniej zyskowne, lecz bardziej bezpieczne. Polegają one na jednoczesnym zajęciu dwóch przeciwstawnych pozycji w transakcjach spekulacyjnych. Noszą one nazwę spread i mogą mieć następującą konstrukcję: a) na ten sam towar lecz na różne miesiące wykonania (spread kalendarzowy, poziomy), b) na różne towary i ten sam termin wygaśnięcia kontraktu (spread międzytowarowy, pionowy, intercommodity spread), c) na różne towary i różne miesiące wykonania (spread diagonalny). Zyskiem z takich strategii jest dodatnia różnica między przychodem z jednej pozycji oraz stratą z drugiej pozycji. Sytuacja taka ma miejsce, jeżeli zmiany kursów kontraktów objętych spread’em, różnią się i są dobrze skorelowane. W przypadku spread’u kalendarzowego, inwestor przewidujący większy wzrost kursu kontraktu ma miesiąc X niż kontraktu na miesiąc Y zajmie długą pozycję w kontrakcie na miesiąc X oraz krótką pozycje w kontrakcie na miesiąc Y. Wielkość spreadu może ulegać zmianom w czasie. Mają na nią wpływ w zależności od rodzaju towaru różne czynniki ekonomiczne oraz polityczne. Różnice wielkości spread’u determinują wielkość zysku lub straty z transakcji. Dlatego wynik takiej transakcji jest uzależniony od jakości analizy zachowań cen w czasie różnych towarów, będących przedmiotem strategii. W niniejszym artykule zostanie omówiona strategia inwestycyjna z wykorzystaniem spread’u międzytowarowego, dla której obowiązują następujące zasady: 1. W przypadku przewidywania wzrostu cen obydwu towarów należy zająć długą pozycję w kontrakcie na ten towar, którego przewidywana cena będzie szybciej wzrastać oraz krótką pozycję w kontrakcie na ten towar, którego przewidywana cena będzie wzrastać wolniej. 2. W przypadku przewidywania spadku cen obydwu towarów należy zająć długą pozycję w kontrakcie na ten towar, którego cena będzie spadać wolniej oraz krótką pozycję w kontrakcie na ten towar, którego przewidywana cena będzie spadać szybciej. 3. W przypadku przewidywania wzrostu ceny jednego z towarów i spadku ceny drugiego towaru, należy zająć długą pozycję w kontrakcie na ten towar, którego cena będzie wzrastać oraz krótką pozycję w kontrakcie na ten towar, którego przewidywana cena będzie spadać. Przy doborze par kontraktów terminowych należy dążyć do tego aby wartość obydwu nóg spread’u była zbliżona a korelacja zmian ich cen była jak najwyższa. Giełdy posiadają w swej ofercie gotowe produkty typu spread, co jednak nie zamyka możliwości tworzenia takich strategii samodzielnie. Zaletą strategii spead’owych jest zmniejszenie ryzyka pozycji inwestora a także mniejsze depozyty wymagane przez izby rozrachunkowe. Wynika to z faktu wysokiej korelacji zmian kursów kontraktów terminowych zastosowanych w spread’ach. Ryzyka pozycji wzajemnie się znoszą zmniejszając znacznie ekspozycję. Przykład: Jest czerwiec. Inwestor spekulujący na Kansas City Board of Trade przewiduje większy wzrost cen kukurydzy, niż pszenicy hard red winter, gdyż ostatnio ograniczano produkcję kukurydzy. W związku z tym, postanowił kupić kontrakt na pszenicę i sprzedać kontrakt na kukurydzę. Sytuację tą określa się mianem kupna spreadu. Obecnie na tej giełdzie grudniowe kontrakty terminowe na kukurydzę są notowane po kursie 3,10 $/bushel, natomiast grudniowe kontrakty na tą pszenicę – po kursie 4,00 $/bushel. Wielkość każdego kontraktu wynosi bushli. W lipcu inwestor zamknął obydwie pozycje po aktualnych kursach, które wynosiły odpowiednio: a) kontrakt na kukurydzę - 3,35 $/bushel, b) kontrakt na pszenicę – 4,10 $/bushel. Analizę przepływów pieniężnych wynikających z otwarcia i zamknięcia pozycji zawiera poniższa tabela. Przepływy pieniężne dla strategii spread’u międzytowarowego (wartości w $/bushel) Pozycja w kontrakcie Kurs kontraktu na kukurydzę Kurs kontraktu na pszenicę Spread Czerwiec Sprzedaż kontraktu 4,00 0,90 (kupno) Kupno kontraktu 3,10 Lipiec Kupno kontraktu 4,10 0,75 (sprzedaż) Sprzedaż kontraktu 3,35 Zysk/strata - 0,10 + 0,25 + 0,15 Zysk na kontrakcie bushli x 0,15 = 750 $ Źródło: Kansas City Board of Trade Inwestor osiągnął zysk 750 $ przy ograniczonym ryzyku. Należy przy tym zaznaczyć, że dodatkową korzyścią z takiej transakcji jest niższy depozyt wymagany przez giełdową izbę rozrachunkową. Podsumowując należy stwierdzić, że rynek terminowy stanowi interesującą alternatywę dla zawierania zyskownych transakcji spekulacyjnych. Prowadzenie prostych spekulacji obarczone jest jednak dużym ryzykiem, ze względu na efekt dźwigni finansowej, jaka występuje w przypadku instrumentów pochodnych. Ryzyko to można obniżyć poprzez zastosowanie transakcji z wykorzystaniem spread’ów. Trafne przewidzenie zmian różnicy między poszczególnymi aktywami może przynieść zysk przy ograniczonym giełda towarowa W Polsce niestety brak jest odpowiednio rozwiniętego rynku towarowego, na którym można byłoby swobodnie handlować instrumentami terminowymi na towary. Nasze członkostwo w Unii Europejskiej i związana z tym wspólna polityka rolna ogranicza możliwości rozwoju efektywnego rynku towarami rolnymi. Możliwość inwestowania w kontrakty terminowe na indeks giełdowy daje Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie SA. Istnieje w naszym kraju kilkanaście instytucji działających pod nazwą giełda towarowa. Większość z nich to firmy realizujące transakcje gotówkowe, zakończone dostawą towaru. Brak aktywnie działających inwestorów nie gwarantuje odpowiedniej płynności oraz tworzenia strategii inwestycyjnych. Płynność jest podstawowym czynnikiem niezbędnym dla prawidłowego i obiektywnego kształtowania cen oraz zapobiegania manipulacjom cenowym Dodatkowym czynnikiem niesprzyjającym powstawaniu rynku towarów rolnych jest wspólna polityka rolna Unii Europejskiej. Ceny płodów rolnych są gwarantowane, co uniemożliwia kształtowanie wolnego rynku, niezbędnego dla kreowania ceny, na podstawie działania wyłącznie sił podaży i popytu. Obecnie minimalna gwarantowana cena pszenicy konsumpcyjnej jest na poziomie 102 euro dla wielkości dostawy minimum 80 ton. Stąd istnieje miejsce dla grupy pośredników, skupujących zboże od rolników, które może być sprzedane hurtowo. Handel na całego za granicą Aby efektywnie inwestować na giełdzie towarowej, należałoby przenieść się za ocean, gdzie towarowy obrót giełdowy odbywa się na ogromną skalę. Profesjonalna organizacja, różnorodność produktów finansowych dostosowanych swoją wielkością dla każdego uczestnika rynku czyni rynek towarowy w USA wysoce efektywnym. Do najbardziej znanych giełd towarowych należy: Chicago Board of Trade (CBOT), Chicago Mercantile Exchange (CME), Chicago Board Options Exchange (CBOE), Kansas City Board of Trade, New York Mercantile Exchange (NYMEX), Wiener Börse, Euronext, London Metal Exchange (LME), Singapore International Monetary Exchange (SIMEX). Tym samym zrealizowany został jeden z punktów Strategii Rozwoju Rynku Kapitałowego. Wspólnie z BondSpot i uczestnikami rynku izba wypracowała model rozliczeń transakcji repo TBSP w KDPW_CCP z rozrachunkiem w KDPW, model zarządzania ryzykiem, model raportowania transakcji repo do repozytorium transakcji (SFTR) oraz zasady wymiany komunikatów postrozliczeniowych. Rozszerzona działalność KDPW_CCP będzie polegała na rozliczaniu transakcji warunkowych repo zawieranych w obrocie zorganizowanym (alternatywny system obrotu TBSP). Izba rozliczeniowa będzie przyjmowała do rozliczeń klasyczne transakcje repo, których przedmiotem są skarbowe papiery wartościowe (SPW) rejestrowane w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych, z wyłączeniem obligacji indeksowanych. Do rozliczeń transakcji repo będą miały zastosowanie zintegrowane procesy stosowane przez CCP, obejmujące nowację, rozliczenie, monitoring ekspozycji, zarządzanie ryzykiem, obsługę rozrachunku. KDPW_CCP poprzez zastosowane mechanizmy i zgromadzone środki gwarantuje rozliczenie transakcji, których jest stroną od momentu przyjęcia ich do systemu rozliczeń KDPW_CCP. Czytaj więcej Prezes KDPW: aktywnie wspieramy rozwój rynku kapitałowego W 2021 r. udało nam się zrealizować wszystkie zamierzone cele i mam nadzieję, że podnieśliśmy także jakość całego rynku. Plany na ten rok również są ambitne – mówi Maciej Trybuchowski, prezes KDPW oraz izby rozliczeniowej KDPW_CCP. - Uruchomienie centralnych rozliczeń transakcji repo zwiększa ich bezpieczeństwo i zbliża polski rynek kapitałowy do najlepiej rozwiniętych rynków na świecie pod względem infrastruktury. Liczę, że nowe rozwiązanie zachęci instytucje finansowe do udziału w rynku repo, co umożliwi w przyszłości tworzenie wskaźników stopy procentowej na podstawie zawieranych na nim transakcji. Dziękuję KDPW_CCP za kolejny milowy krok w realizacji Strategii Rozwoju Rynku Kapitałowego – podkreśla Katarzyna Szwarc, pełnomocniczka Ministra Finansów ds. Strategii Rozwoju Rynku Kapitałowego. - Rozliczanie transakcji repo jest kolejnym krokiem w kierunku rozwoju usług izby rozliczeniowej KDPW_CCP. Dla uczestników tego rynku znacząco poprawi się bezpieczeństwo rozliczeń, wpływając pozytywnie na płynność rynku. Rozliczanie transakcji poprzez izbę rozliczeniową zapewnia pełną anonimowość transakcji na tym rynku i pozwala w sposób istotny zmitygować ryzyko rozliczeń transakcji, a także wyeliminować problem limitów na ryzyko kontrpartnera – wskazuje z kolei Maciej Trybuchowski, prezes KDPW i KDPW_CCP - W 2020 r. wspólnie z KDPW_CCP pracowaliśmy nad wdrożeniem oraz z sukcesem wdrożyliśmy mechanizm zabezpieczania rozliczeń transakcji w oparciu o usługę centralnego kontrpartnera na rynku kasowym TBSP. W 2021 r. wspólnie z izbą rozliczeniową kontynuowaliśmy prace nad uruchomieniem analogicznych rozwiązań w zakresie rozliczania transakcji na rynku REPO (w zakresie transakcji repo klasyczne). Celem projektu jest zapewnienie modelu rozliczeń spełniającego standardy stosowane na większości rozwiniętych rynków elektronicznych oraz aktywizacja i standaryzacja transakcji repo – dodaje Mariusz Bieńkowski, prezes BondSpot. Dostaliśmy wiadomość od klienta funduszu, w której pisze, że transakcja zamiany jednostek nie rozliczyła się wtedy, kiedy - jego zdaniem - miała się rozliczyć. Załóżmy, że złożył zlecenie zamiany w ramach jednego parasola subfunduszu obligacji na akcji amerykańskich w dniu „D” przed godziną 9-tą (np. w czwartek, 12 marca).Według statutu tak złożone i opłacone zlecenie powinno być zrealizowane po wycenie z dnia „D+1” (czyli, piątek 13 marca). Ostatecznie, jednostki funduszu akcji amerykańskich zostały zamienione po dacie wyceny obowiązującej w poniedziałek, 16 marca (D+2). Problem polega na tym, że wówczas były znacznie droższe niż w piątek, a więc klient kupił ich znacznie Kilka osób z branży TFI, z którymi rozmawialiśmy, potwierdziła, że ostatnio zdarzały się takie przypadki i że część z nich jest lub była w procesie reklamacji. Inni jednak deklarują, że realizacja zleceń przebiega bez żadnych zakłóceń. Taki jest też oficjalny komunikat Izby Zarządzających Funduszami i w kontakcie! Prosto na Twojego maila będziemy wysyłać skrót najważniejszych informacji ze świata finansów, powiadomienia o nowościach rynkowych, najnowsze oceny i raporty oraz codzienne notowania wybranych przez Ciebie funduszy inwestycyjnych. – Obsługa zleceń realizowana jest obecnie przez agentów transferowych bez zakłóceń. Podobnie jak w innych instytucjach finansowych uruchomione zostały plany ciągłości działania i agenci przeszli w tryb pracy zapewniający utrzymanie takiej ciągłości. Pracownikom zapewniona została możliwość bezpiecznego, zdalnego dostępu do systemów, co pozwoliło w sposób płynny kontynuować prace. Uruchomione zostały ośrodki zapasowe, aby zmniejszyć ryzyko ewentualnych zagrożeń i ograniczenia możliwości świadczenia niezakłóconej obsługi – mówi Małgorzata Rusewicz, prezes IZFiA. Nie da się jednak ukryć, że dla pracowników zajmujących się rozliczaniem transakcji obecna sytuacja jest trudna – liczba zleceń do obsłużenia jest większa, a do tego dochodzi konieczność przystosowania procesów do pracy zdalnej. Dlatego warto mieć na uwadze ewentualne opóźnienia, jeżeli mamy w planach złapać „dołek” na tak zmiennych rynkach. Ile trwa rozliczanie transakcji w funduszach Proces zbycia lub odkupienia jednostek uczestnictwa uregulowany jest w ustawie o funduszach inwestycyjnych. W art. 90 czytamy, że terminy realizacji reguluje statut, ale nie mogą być one dłuższe niż 7 dni. Te informacje znajdziemy również w prospekcie informacyjnym udostępnianym przez TFI. Co do zasady w większości przypadków do transakcji dochodzi jednak znacznie szybciej, a TFI umieszczają w dokumentach takie sformułowania jak „fundusz dołoży starań, aby odkupienie jednostek uczestnictwa nastąpiło nie później niż...”. Trzeba jednak pamiętać, że to zapis, który nie jest gwarancją. – Tego rodzaju zapis nie jest zobowiązaniem się funduszu do osiągnięcia konkretnego rezultatu – nie można tego odczytywać jako gwarancji dochowania danego terminu. Natomiast jest to zobowiązanie do starannego działania, tj. zapewnienie dochowania wszelkich możliwych aktów staranności, aby doprowadzić do założonego skutku. W tym przypadku – terminu rozliczenia transakcji odkupienia jednostek – mówi mec. Tomasz Drągowski z kancelarii Gessel. Więcej przeczytasz na blogu KupFundusz: Kiedy nastąpi rozliczenie zlecenia? O transakcjach słów kilka oraz w tekście „Zakup – sprzedaż funduszy: ile to trwa i jak to wygląda w praktyce?” Przeglądając prospekty informacyjne poszczególnych funduszy, widać, że nie ma jednolitego standardu na rynku jeśli chodzi o zapisy w statutach/prospektach. Owy standard może wyznaczać PKO TFI, które niedawno poinformowało, że wszystkie zlecenia dotyczące jednostek uczestnictwa większości funduszy inwestycyjnych, które dotrą do agenta transferowego przed godziną piętnastą zrealizowane zostaną po wycenie obowiązującej w tym samym dniu. W większości przypadków widzimy jednak, że poprawnie złożone i opłacone zlecenie, które trafi do agenta transferowego w ciągu dnia (najlepiej w pierwszej połowie dnia) zostanie rozliczone z datą wyceny z kolejnego dnia (D+1), a w niektórych TFI z datą o jeden dzień późniejszą (D+2). Ale są również przypadki, gdzie rozliczenie następuje po wycenie D+3 lub D+4 (dotyczy to głównie funduszy typu master–feeder). Czytaj również blog Kiedy moje zlecenie trafi do realizacji? Wniosek – fundusze inwestycyjne nie są idealnym instrumentem do spekulacji na tak zmiennym rynku. Rozliczenie różni się w zależności od TFI, ważne jest też o której godzinie złożymy i opłacimy zlecenie i o której dystrybutor prześle je do agenta transferowego. Ten proces trwa i w efekcie nie mamy pewności, po jakiej dokładnie wycenie kupimy czy sprzedamy jednostki uczestnictwa. Czym jest raport kasowy? Z raportu NBP „Informacja o kartach płatniczych III kwartał 2018 r.” wynika, że na koniec III kwartału 2018 r. na rynku było ponad 40 mln kart płatniczych. To o 171 tys. kart więcej niż w czerwcu 2018 r. Tendencja wzrostowa jest widoczna nie tylko w Polsce, ale na całym świecie. Mimo to wciąż ponad 80 proc. transakcji na świecie przeprowadzanych jest w gotówce[1]. Aby udokumentować obrót gotówką w firmach, sporządza się raporty kasowe. Raport kasowy często jest mylnie utożsamiany z raportem z kasy fiskalnej. Tymczasem to dwa odrębne dokumenty. Raport kasowy sporządza się w celu udokumentowania przeprowadzonych operacji kasowych, w efekcie czego prezentuje on aktualny stan kasy (gotówki znajdującej się w kasie). Każdy raport ujmuje operacje kasowe w określonym czasie, np. w ciągu jednego dnia lub jednego miesiąca. W wielu miejscach (sklepach, punktach usługowych czy organizacjach pozarządowych) istnieje możliwość płatności gotówką. Takie podmioty korzystają z kas, a wszystkie wykonane operacje dokumentują właśnie poprzez raport kasowy. Dokumenty kasowe a raport kasowy Raporty kasowe przygotowuje się na podstawie dokumentów obrazujących przepływ środków pieniężnych. Inaczej mówiąc, raport kasowy to ewidencja: dowodów zakupu – faktur i rachunków, dowodów KP (kasa przyjęła) i dowodów KW (kasa wydała), kopert płacowych (dokumentów, na których odbiorcy wynagrodzenia za pracę lub uposażenia składają czytelne podpisy i daty otrzymania gotówki), wniosków o wypłatę zaliczek na podróże służbowe, poleceń wypłaty lub wpłat z tytułu rozliczeń podróży służbowych, poleceń wypłaty, które zostały zaakceptowane przez osoby upoważnione, dowodów wpłat na rachunki bankowe, poleceń wykonania dyspozycji płatniczych. Zarówno KP, jak i KW muszą zawierać szereg informacji. Wspólne elementy to nazwa wystawcy dowodu i podpis kasjera. Każdy z tych dokumentów musi zawierać odpowiednio: numer dowodu KP/KW, datę wpłaty/wypłaty, tytuł wpłaty/wypłaty, kwotę wpłaty/wypłaty, nazwę wpłacającego/nazwę podmiotu, na rzecz którego dokonuje się wypłaty środków oraz podpis odbiorcy gotówki (w przypadku KW). Elementy składowe raportu kasowego Prawidłowo przygotowany raport kasowy zawiera szereg elementów. W dokumencie tym powinny znaleźć się: dane firmy (wystarcza pieczęć firmowa), numer raportu kasowego (dozwolona jest zarówno numeracja ciągła, jak i numeracja wskazująca poszczególne kasy), oznaczenie okresu, za jaki jest sporządzany raport kasowy – w tym przypadku decydujące są ustalenia instrukcji kasowej, wykaz wszystkich operacji – muszą zostać zaprezentowane w porządku chronologicznym i opisane (pozycja, data, treść dokumentu kasowego, dane osób dokonujących wpłat lub wypłat pieniężnych), numer konta przeciwstawnego, informacja o obrotach i stanie kasy (poprzednim i obecnym), informacja o liczbie załączników KP i KW. Każdy raport kasowy musi zostać podpisany przez kasjera, który go sporządził. Na dokumencie powinny znaleźć się również daty – jego sporządzenia i zatwierdzenia. Funkcję kasjera powinna pełnić osoba mająca co najmniej podstawowe informacje o gospodarce kasowej. W sytuacji, gdy kasjerem ma zostać osoba, która wcześniej nie miała styczności ze sporządzaniem takich dokumentów, konieczne jest jej przeszkolenie. Jeżeli w firmie pracuje co najmniej dwóch księgowych, to jednemu z nich również może zostać powierzona rola kasjera (w innym przypadku sam musiałby on przygotować raport, a następnie go zaakceptować). Raport kasowy – wypełnianie Wypełniając raport kasowy, kasjer powinien obliczyć sumy przychodów i rozchodów. Przygotowanie tego dokumentu obejmuje również umieszczenie informacji o stanie początkowym i końcowym kasy. Obecnie czynności te często wykonywane są automatycznie przez systemy informatyczne. Każdy raport kasowy powinien zostać zatwierdzony przez osobę do tego upoważnioną (pracownika działu księgowości). Wypełnianie raportu kasowego może skończyć się ujawnieniem błędów. Jeżeli rozchód gotówki z kasy jest nieudokumentowany właściwymi dowodami kasowymi, mówi się o niedoborze kasowym. Obciąża on kasjera, chociaż nie zawsze. Co do zasady to właśnie kasjer odpowiada za stan kasy, gdy podpisał oświadczenie o przyjęciu odpowiedzialności materialnej. W niektórych przypadkach może on uchronić się przed konsekwencjami niedoboru kasowego, np. wskazując, że firma nie dopełniła obowiązków wynikających z konieczności zapewnienia odpowiedniej ochrony środków znajdujących się w kasie. Innym błędem ujawnionym podczas przygotowania raportu kasowego jest nadwyżka kasowa. Ma ona miejsce wówczas, gdy w kasie znajduje się gotówka, która nie została udokumentowana przychodowymi dokumentami (dowodami) kasowymi. Nadwyżka powinna zostać odprowadzona na rachunek dochodów budżetowych. Raport kasowy powinien zostać sporządzony w dwóch egzemplarzach. Kopia raportu kasowego powinna pozostać w kasie. Raport kasowy – księgowanie Sporządzenie raportu kasowego pozwala skontrolować stan gotówki znajdującej się w kasie z dokumentami (dowodami) kasowymi. Odrębnym zagadnieniem jest księgowanie operacji gospodarczych. Odbywa się ono na koncie „Kasa”. W przypadku, gdy kasjer przyjmuje do kasy środki lub raport kasowy stwierdza nadwyżki w kasie, księgowanie odbywa się po stronie Wn (Dt). I odwrotnie – wypłatę środków oraz wszelkie niedobory księguje się po stronie Ma (Cr). Jak często sporządzać i przez ile czasu przechowywać raporty kasowe? Raporty kasowe należy sporządzać zgodnie z okresem sprecyzowanym w instrukcji kasowej. Dopuszczalne jest sporządzanie raportów kasowych zarówno codziennie, jak i rzadziej. W tym przypadku wiele zależy od potrzeb przedsiębiorstwa. W niektórych firmach raport kasowy sporządza się nawet kilka razy dziennie, gdy ma miejsce zmiana kasjera. Wszystkie raporty kasowe muszą być archiwizowane. Okres przechowywania takich dokumentów wynosi 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. [1] Informacja o kartach płatniczych III kwartał 2018 r., (dostęp

rozliczenie transakcji na rynku kasowym